kritiken hemeroteka

7.096 kritika

Azken kritikak

« | »

Memory dump / Mikel Lasa / Euskal Herriko Unibertsitatea, 1993

“Memory dump” aitzaki Amaia Iturbide / Euskaldunon Egunkaria, 1996-05-04

Mikel Lasaren Memory dump-eko osagarriak (EHU, 1993) idazle horrek Arthur Rimbaud-en poemak euskaratu zitueneko hitzaurrea bezain argigarriak dira, hiru arrazoirengaitik: kritiko maltzurren aurka defendatzen duen honestitate intelektualagaitik, taiuzko iritzia edo argia ematean datzan honestitateagaitik; marrazki esanguratsuengaitik (ehun eta bostgarren orrialdeko aurpegi bikoitzarena; ehun eta hogeita bostgarren orrialdeko irudi salatzailearena; ehun eta berrogeita hamaikagarren orrialdeko bere irudia edo Rimbaudena; berrehun eta hogeita zortzi orrialdeko marrazkia, humanista batek bakarrik egin dezakeena… eta abar); eta batez ere, bere ikuspegi modernoengaitik, bere aburu eta jarrera ironiko eta kritikoagaitik, etorkizunerako (ez diot baikorrak edo ezkorrak) perspektibak trazatzen dituelako. Izan ere, Mikel Lasak, poeta urri eta onek bezalaxe, begi bat du iraganean hondarrak biltzen, eta bestea etorkizunean antzematen. Poeta-giltza da, irizpide eta pentsaera zabalekoa, berriaren aintzinean begiak irekitzen dituena. Eguzki berritan dagoen poeta berria. Edo bere hitzetan: “Izaki oro esnatu dadinean, eta itzalak erori, eguna jaiki garaian, mendi mugak su eta gar, oro egi, oro garbi, badaezpadako amets lilurarik gabe, nahiz eta eguzkia oraindik ez agertu, badakizu: Eguzki berritan zaude”.

Eta berritasun honen haritik, anekdotatxo bat kontatu nahi nuke. Iazko udazkenean Zarautzen egon nintzen egun batzuk igarotzen. Zarautz betidanik kuttuna izan zait, besteak beste, Lizardirekin gogoratzen naizelako. Hango hondartza luze-zabalean eserita nengoelarik hor nonbaiteko entseiu-marrak egiten makiltxo batez hondar gainean, Claudio Rodriguezen poemak buruz errepasatzeari ekin nion (Mikel Lasa bezala, Frantziako sinbolismoan oinarritzen den gaztelaniar poeta haundi honen lerroak oinaztargiak dira, oinazez eta argiz zeharkatuak eta bere poema-orriak marmol berpiztu bana). Paisaia eta pertsonaia (Claudio Rodriguezek udako oporrak Zarautzen igarotzen ditu) bat egin nituen. Eginkizun horretan nengoelarik, loki-kolpe bat sentitu ondoren, mihi-puntatik hiru hitzok zezeldu zitzaizkidan: Zarautz: argizko frontoia. Hots, poeta bati esker, kasu honetan, Claudio Rodriguezi esker, begiak berritu zaizkit.

Hemendik aurrera, nire behialako Zarautzekiko lotura afektiboari (Lizardirengandik datorrena) beste ikuspegi bat gainjarriko zaio, Claudio Rodriguezengandik heldua.

Azken kritikak

Hitzen ahairea
Gotzon Barandiaran

Mikel Asurmendi

Bihotzean daramagun mundua
Maite Darceles

Amaia Alvarez Uria

Aramotz
Iñaki Irasizabal

Aiora Sampedro

Maitalea
Marguerite Duras

Joannes Jauregi

Tximeletak bizkarrean
Ugaitz Agirre

Ibon Egaña

Poesia kaiera
Al Berto

Javier Rojo

Poesia kaiera
Alejandra Pizarnik

Peru Iparragirre

Pausoa noiz luzatu
Andoni Egaña

Amaia Serrano Mariezkurrena

Beltzak, juduak eta beste euskaldun batzuk
Joxe Azurmendi

Javier Rojo

Emakume burugabea
Antxiñe Mendizabal Aranburu

Jose Luis Padron

Azalberritze bat
Esti Martinez Diaz de Cerio

Igor Estankona

Sekula kontatu behar ez nizkizun gauzak
Iban Zaldua

Aiora Sampedro

Zu entzuteko gaude
Xabier Mendiguren Elizegi

Joannes Jauregi

Maitalea
Marguerite Duras

Hasier Rekondo

Artxiboa

Urria 2018

Iraila 2018

Abuztua 2018

Uztaila 2018

Ekaina 2018

Maiatza 2018

Apirila 2018

Martxoa 2018

Otsaila 2018

Urtarrila 2018

Abendua 2017

Azaroa 2017

Hedabideak