« Candida edo olerkariaren bihotzeko sekretua | Ortzadarra sutan »
Leuropa / Pablo Sastre / Susa, 2002
Leuropa Jon Kortazar / El País, 2002-07-29
Pablo Sastrek emigrazioaren gaia hartu du kontakizun, bere Leuropa nobelan. Idazleak aitortzen du Lamerica filmak eragin handia izan duela nobela sortzeko orduan.
Emigrazioaren nobelaren lehen zantzuak ditugula esan dezakegu. Hemen dugu jada, magrebiar etorkin baten semea nobela bateko protagonista. Baina euskal herri honetan bere burua gustura aurkitzen ez duena, pertsona bat baino gehiago “pertsonaje bat banintz bezala” sentitzen duena bere burua.
Nobelan hizkera miresten dut, orijinala agertzeko modua, eta diskurtso baten eraketa da hasieratik nobela, hizkera baten eta kontzientzia baten jarioa. Agian errekurtso nagusi gisa ongi dago, baina nekosoa gertatzen dela ere esan behar nuke.
Azkenean bere erroak izango direnen bila ari den pertsonaiaren bidaia da hau. Arrotza Euskal Herrian, Marokoko marjinalitatean aurkituko du bere nortasuna, lagunen artean. Eta ez dakit bukaera hori sinesagrria den, ideologia aldetik zentzuzkoa izan arren.
Zenbait zertzelada berri aurkezten duen hizkera miresten dut, ahoskera eta ahozkotasun bizi eta malgua da hau.
Mio marito deitzen zion
Joxean Agirre
Asier Urkiza
Nonahiko musika
Juan Kruz Igerabide
Nagore Fernandez
Barazkijalea
Han Kang
Maialen Sobrino Lopez
Beste urte batez
Samira Azzam
Ainhoa Aldazabal Gallastegui
Ulhaintsaren negarra
Jon Garmendia
Aiora Sampedro
Zainetatik zilarra
Nahia Intxausti
Irati Majuelo
Izen baten promesa
Hedoi Etxarte
Aiora Sampedro
Düsseldorfeko txibatoa
Karlos Linazasoro
Aiora Sampedro
Esne berriketan
Uxue Alberdi
Mikel Asurmendi
Guztia urruntzea da
Hasier Larretxea
Asier Urkiza
Esker onak
Delphine De Vigan
Maialen Sobrino Lopez
Pedagogismoaren gezurtapen bat
Teresa Maldonado Barahona
Amaia Alvarez Uria
Jai-Alai
Gaizka Arostegi
Jon Agirre
Haize begitik
Mikel Ibarguren
Mikel Asurmendi