kritiken hemeroteka

6.995 kritika

Azken kritikak

« | »

Politika zikina / Iñaki Irasizabal / Elkar, 2017

Joko politikoa Javier Rojo / El Correo, 2017-04-29

“Politika zikina” izenburua duen nobela labur honetan Iñaki Irasizabalek alde batera utzi du bere literaturgintzan ohikoa den bidea. Izan ere, idazlea batez ere nobela beltzak idazteagatik da ezaguna, eta kasu honetan, nobela beltza ez baizik-eta thriller politikoa eskaintzen du, liburu honetan agertzen dena horrela deitzerik baldin badago. Politikaren azpiko hari ezkutuak agerian jartzen saiatzen da idazlea, eta izenburutik bertatik argi dago zein den jarrera. Agerikoaren azpian dagoena uherra da oso, nahasia, joko zikinaren esparrua. Horixe da liburuaren planteamendu orokorra. Hori gauzatzeko, idazleak Euskal Herriko hiri batean (ez da adierazten zein den) udal politikan eta alderdi jakin batean (PSE-EE) zentratuta dagoen argumentu bat erabili du. Udal hauteskundeak direla-eta, alderdi horrek pentsatu duten baino emaitza okerragoak atera ditu, eta horren ondorioz, azpiko borrokan hasten dira hurrengo hauteskundeetan hautagaia nor izango den erabakitzeko. Alderdi horretako zinegotzi batek (Martak) erabaki du borroka horretan sartzea, eta bere kanpainaren antolatzaile moduan bere mutil-laguna (Joseba) arituko da. Narrazioa lehenengo pertsonan kontatuta dago azken pertsonaia honen ikuspuntutik. Pertsonaia honek joko-teoria behin eta berriro aipatzen du, kanpaina politikoa horren arabera gauzatuko balitz bezala. Eta nahi izanez gero argumentuan agertzen diren urrats desberdinak xakea bezalako joko baten mugimenduak balira bezala irakur daitezke, alde batekoek zerbait egiten dutenean, beste aldekoek kontraeraso bat prestatzen baitute, partida irabazteko asmoz.

Aipatzen den hiria hipotetikoa bada ere, argumentua klabe errealistan ulertu behar dela ematen du, benetan gertatzen denaren isla alegia. Eta honetan ikusten dut nobela honetan agertzen den arazorik inportanteena, bi galdera hauen inguruan planteatzen dena: zergatik joko hori momentu zehatz horretan? eta zein da joko horren benetako helburua? Nobela irakurri ahala, galdera hauen erantzuna gero eta lausoago dela iruditzen zait-eta.

Edonola ere, ezin ahantzi daiteke istorioan parodia ere badagoela, eta parodia hori errealismoaren gainetik altxatzen da askotan.

Azken kritikak

Biennale
Beatriz Chivite

Igor Estankona

Demokraziaren pribatizazioa
Jule Goikoetxea

Peru Iparragirre

Azala erre
Danele Sarriugarte

Javier Rojo

6012
Karlos Linazasoro

Aiora Sampedro

Filiala
Sergei Dovlatov

Joannes Jauregi

Zaldi mamarroa
Ekaitz Goienetxea

Iratxe Esparza

Bihotz handiegia
Eider Rodriguez

Hasier Rekondo

Pelegrinak
J.E. Urrutia Capeau

Javier Rojo

Zaldi beltzak zeruan
Txomin Peillen

Peru Iparragirre

Tiroa kontzertuaren erdian
Belen Gopegui

Aritz Galarraga

Zaldi mamarroa
Ekaitz Goienetxea

Javier Rojo

Zauri Bolodia
Oier Guillan

Aiora Sampedro

Azala erre
Danele Sarriugarte

Joannes Jauregi

Jainkoen zigorra
Alberto Ladron Arana

Iratxe Esparza

Artxiboa

Apirila 2018

Martxoa 2018

Otsaila 2018

Urtarrila 2018

Abendua 2017

Azaroa 2017

Urria 2017

Iraila 2017

Abuztua 2017

Uztaila 2017

Ekaina 2017

Maiatza 2017

Hedabideak