kritiken hemeroteka

6.938 kritika

Azken kritikak

« | »

Zorion perfektua / Anjel Lertxundi / Alberdania, 2002

24 ordu Igor Estankona / Deia, 2003-01-07

Modu sano sinplean idatzita dago “Zorion perfektua” eta hala ere sinpletasun hori da gaiaren sakontasunaz eta garrantziaz jabetzeko biderik onena. Pertsonon kontzientziaz egiten du hausnar Anduk, kontzientzia oraindik garbian hilketa baten lekuko izateak sortzen duen lehen arrakal mingarri hori aztertuz. Aztertuz diot, eta ez “asmatuz” edo “idatziz”, hamasei urteko neska baten mundua fidelki neurtuta baitago nobelan. Gaitza da berba oker bat aurkitzea, edo sinesgarria izango ez den elkarrizketa bat, edo errealitatearekin lotura zuzena izango ez duen zerbait. Hain zuzen fideltasun horrek eta orden horrek bihurtzen du liburua hain indartsu eta egia-itxurako. Liburuaren hegaleko azalpen laburrean ematen da pistaren bat edo beste: “kontatu nahi den historiari dagokion soinekoa josi”.

Neskak ikusten duen hilketak kontaketa guztia zipriztintzen duela esatea baino zehatzagoa litzateke zera esatea, hilketa horrek neska gaztearengan duen oihartzunak duela garrantzia. Hilketaren ebaluazio morala inguruan uzten duen arrastoaz ahaztu barik egin behar dela diosku liburuak. Hasieran datu gutxi daukagu hilketaren inguruan, hildakoaren paparreko lauburu aseptiko bat ez bada. Gerogarrenean trapitxero bat izan dela esaten da. Baina jadanik hilketa nori egotzi baino garrantzitsuagoa bihurtzen da martxan jarri den beste istorio horri jarraitzea, bizitzaren gordintasunaren mila ñabarduretaz konturatzen hasten den kontzientzia gazteari buruzkoa.

Oreka apurtu egiten da eta ez da berreskuratzen. Hogeita lau ordu luze igarotzen dira guztiz zabalik geratzen den amaierara iristen garen arte. Gertaeraren haize erauntsiak darama protagonista galderak pausatu eta erantzunak bilatzera eta ibilbide hori, bere dramatikotasunean, bizitza bezain normala iruditu zaigu. Azken orrialdeetan normaltasuna hautsi eta giroa aldatu egiten da eta apur bat magikoagoa edo “litearioagoa” den amaiera batera —katarsi antzeko batera?— iristeko. Ondo trebatutako luma behar da fikzioa modu horretan menperatzeko. Oraindik ohartu ez dena Anduren trebeziaz ohartzeko liburua da “Zorion perfektua”. Gozatu, behar bada, bere beste lan batzuekin gozatu dugu gehiago. Hau teknikari egindako gorazarrea da. Beste norabide batean egindako lehen ahalegina, nork daki.

Azken kritikak

Hirutter
Nerea Arrien

Peru Iparragirre

Joanak joan
Jon Etxaide

Aritz Galarraga

Hadji-Murat
Lev Tolstoi

Javier Rojo

Populismoaz
Joseba Gabilondo

Mikel Asurmendi

Hitzontziak
Xabier Montoia

Aiora Sampedro

Gailur ekaiztsuak
Emily Bronte

Joannes Jauregi

Honetara ezkero
Arantxa Iturbe

Iratxe Esparza

Barbaroak baratzean
Luis Garde

Hasier Rekondo

Goldsmithen ikaslea
Joxean Agirre

Javier Rojo

Bihotz handiegia
Eider Rodriguez

Alaitz Andreu Eizagirre

Horma
Anjel Lertxundi

Jose Luis Padron

Bihotz handiegia
Eider Rodriguez

Amaia Alvarez Uria

Elurra ikusi dut
Xabier Lete

Felipe Juaristi

Gu orduko hauek
Garazi Arrula Ruiz

Estibalitz Ezkerra

Artxiboa

Urtarrila 2018

Abendua 2017

Azaroa 2017

Urria 2017

Iraila 2017

Abuztua 2017

Uztaila 2017

Ekaina 2017

Maiatza 2017

Apirila 2017

Martxoa 2017

Otsaila 2017

Hedabideak